सफल कार्यकर्ता की कुछ खास बाते

किसी भी संस्था के सफल कार्यकर्ता की कुछ खास बाते जो आपको बहुत काम काम आएगी.

1. आप कुछ नहीं करंगे तो आप को कोई कुछ नहीं कहेगा

2. आप अगर सक्रीय है तो हमेशा आप पर उंगलिया उठेगी

3. अगर आप ये नहीं सोचेंगे की श्रेय किसको मिलेगा तो आप बहुत कुछ कर सकते है

4. आपके जितने विरोधी होंगे आपका उतना ज्यादा  सम्मान होगा

5. आप जितना ज्यादा काम करेंगे  उतना ज्यादा और काम करना पड़ेगा

6. जिम्मेदारी उसी की तरफ खींची आती ही जो उन्हें उठाना चाहता है

7. आप अपने मन से जो भी प्रोजेक्ट करेंगे उसकी सफलता का श्रेय संस्था को मिलेगा और असफलता की जवाबदेही आपकी होगी

8. जो आपका सबसे अच्छा  हितैसी है वो आपके मुह पर आपकी आलोचना करेगा

9. आप को प्रशंशा जब मिलेगी जब आप उसकी अपेक्षा करना बंद कर देंगे

10. आप लोकप्रिय तब होंगे जब अपने साथियो के कार्य को सराहेंगे और उनका उत्साह बढ़ाएंगे

11. आप कब सही थे कोई याद नहीं रखेगा,आप कब गलत थे कोई नहीं भूलेगा

12. आप जितना नियम मान कर चलेंगे आप पर उतना ज्यादा नियम मानने का दबाव बनाया जाएगा

सबसे खास बात :
कार्यो का उद्देश्य मन की संतुष्टि होता है
आगे बढ़ना है तो इन गुणों को आत्मसात करे
🌟🌟🌟

वृद्ध हाथी कीचड़ में

एक राजा के पास कई हाथी थे.
लेकिन एक हाथी बहुत शक्तिशाली था, बहुत आज्ञाकारी, समझदार व युद्ध-कौशल में निपुण था।
बहुत से युद्धों में वह भेजा गया था
और वह राजा को विजय दिलाकर वापस लौटा था, इसलिए वह महाराज का सबसे प्रिय हाथी था।

समय गुजरता गया..और एक समय ऐसा भी आया,
जब वह वृद्ध दिखने लगा।
अब वह पहले की तरह कार्य नहीं कर पाता था। इसलिए अब राजा उसे युद्ध क्षेत्र में भी नहीं भेजते थे।

एक दिन वह सरोवर में जल पीने के लिए गया, लेकिन वहीं कीचड़ में उसका पैर धँस गया और फिर धँसता ही चला गया।
उस हाथी ने बहुत कोशिश की, लेकिन वह उस कीचड़ से स्वयं को नहीं निकाल पाया।
उसकी चिंघाड़ने की आवाज से लोगों को यह पता चल गया कि वह हाथी संकट में है।
हाथी के फँसने का समाचार राजा तक भी पहुँचा।

राजा समेत सभी लोग हाथी के आसपास इक्कठा हो गए और विभिन्न प्रकार के शारीरिक प्रयत्न उसे निकालने के लिए करने लगे।
जब बहुत देर तक प्रयास करने के उपरांत कोई मार्ग नहीं निकला तो राजा ने अपने सबसे अनुभवी मंत्री को बुलवाया।

मंत्री ने आकर घटनास्थल का निरीक्षण किया और फिर राजा को सुझाव दिया कि सरोवर के चारों और युद्ध के नगाड़े बजाए जाएँ।
सुनने वालोँ को विचित्र लगा कि भला नगाड़े बजाने से वह फँसा हुआ हाथी बाहर कैसे निकलेगा, जो अनेक व्यक्तियों के शारीरिक प्रयत्न से बाहर निकल नहीं पाया।

आश्चर्यजनक रूप से जैसे ही युद्ध के नगाड़े बजने प्रारंभ हुए, वैसे ही उस मृतप्राय हाथी के हाव-भाव में परिवर्तन आने लगा।
पहले तो वह धीरे-धीरे करके खड़ा हुआ और फिर सबको हतप्रभ करते हुए स्वयं ही कीचड़ से बाहर निकल आया।

अब मंत्री ने सबको स्पष्ट किया कि हाथी की शारीरिक क्षमता में कमी नहीं थी, आवश्यकता मात्र उसके अंदर उत्साह के संचार करने की थी।

हाथी की इस कहानी से यह स्पष्ट होता है कि यदि हमारे मन में एक बार उत्साह – उमंग जाग जाए तो फिर हमें कार्य करने की ऊर्जा स्वतः ही मिलने लगती है और कार्य के प्रति उत्साह का मनुष्य की उम्र से कोई संबंध नहीं रह जाता।

जीवन में उत्साह बनाए रखने के लिए यह आवश्यक है कि मनुष्य सकारात्मक चिंतन बनाए रखे और निराशा को हावी न होने दे।

कभी-कभी निरंतर मिलने वाली असफलताओं से व्यक्ति यह मान लेता है कि अब वह पहले की तरह कार्य नहीं कर सकता, लेकिन यह पूर्ण सच नहीं है।
www.sameerbhanushali.com

Don't wait for the Brick

A young and successful executive was traveling down a neighborhood street, going a bit too fast in his new Jaguar. He was watching for kids darting out from between parked cars and slowed down when he thought he saw something. As his car passed, no children appeared. Instead, a brick smashed into the Jag’s side door! He slammed on the brakes and drove the Jag back to the spot where the brick had been thrown. The angry driver then jumped out of the car, grabbed the nearest kid and pushed him up against a parked car, shouting, “What was that all about and who are you?

Just what the heck are you doing?

That’s a new car and that brick you threw is going to cost a lot of money.

Why did you do it?”

The young boy was apologetic. “Please mister … please, I’m sorry… I didn’t know what else to do,” he pleaded.

“I threw the brick because no one else would stop…”

With tears dripping down his face and off his chin, the youth pointed to a spot just around a parked car.

“It’s my brother,” he said.

“He rolled off the curb and fell out of his wheelchair and I can’t lift him up.”

Now sobbing, the boy asked the stunned executive, “Would you please help me get him back into his wheelchair? He’s hurt and he’s too heavy for me.”

Moved beyond words, the driver tried to swallow the rapidly swelling lump in his throat. He hurriedly lifted the handicapped boy back into the wheelchair, then took out his fancy handkerchief and dabbed at the fresh scrapes and cuts. A quick look told him everything was going to be okay.

“Thank you and may God bless you,” the grateful child told the stranger.

Too shook up for words, the man simply watched the little boy push his wheelchair-bound brother down the sidewalk toward their home. It was a long, slow walk back to the Jaguar. The damage was very noticeable, but the driver never bothered to repair the dented side door. He kept the dent there to remind him of this message: Don’t go through life so fast that someone has to throw a brick at you to get your attention!

God whispers in our souls and speaks to our hearts. Sometimes when we don’t have time to listen, He has to throw a brick at us.
It’s our choice:
Listen to the whisper...
or wait for the brick!

Miles to go before I Sleep..

These woods are lovely, dark & deep,
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep,
And miles to go before I sleep.

શુભ વિચારો જ કરીએ..

વ્યક્તિના મનમાં નબળો કે દુષ્ટ વિચાર તરંગસ્વરૂપે બહાર ફેલાયો.
તો તેની બે અસર થશેઃ

(૧) દુનિયામાં જ્યાં જ્યાં કોઈ પણ વ્યક્તિ તેવો જ નબળો કે દુષ્ટ વિચાર કરતી હશે, તેના તરફ આ નબળો કે દુષ્ટ વિચાર આકર્ષાશે અને મનમાં પ્રવેશશે.

પરિણામે તે વ્યક્તિના ‘આવા’ વિચારો વધશે. દ્રઢ થશે.

(૨) વિશ્વમાં જ્યાં જ્યાં જે વ્યક્તિઓ નબળા કે દુષ્ટ વિચારો કરતી હશે, તે બધાના વિચારો પણ આ વ્યક્તિ પ્રત્યે આકર્ષાશે અને તેના મનમાં પ્રવેશશે.

પરિણામે તેના પણ આવા વિચારો વધશે. તેથી આ વ્યક્તિ વધુ ને વધુ નબળા વિચારો કરવા લાગશે.

તે, નહીં ઈચ્છે તોપણ, દુષ્ટ વિચારો-પરિણામે કાર્યો-કરવા લાગશે.

આ જ નિયમ શુભ વિચારોને પણ લાગુ પડે છે...
તો આપણે સૌ શુભ વિચારો જ કરીએ..

Would it be such a loss if

Would it be such a loss ? 

Would it be such a loss if I didn't read the newspaper at breakfast, 
And talked to my family instead 

Would it be such a loss if didn't check my mobile every 10 seconds, 
And paid attention to my partner instead

Would it be such a loss if I didn't update each activity on Facebook, 
And updated my family about my day instead

Would it be such a loss if I didn't spend late nights at work, 
And read bedtime stories to my children instead

Would it be such a loss if I didn't attend a party, 
And had dinner at home with my parents instead

Would it be such a loss if I didn't stay up late net surfing,
And went for an early morning walk instead

Would it be such a loss if I didn't work out in the gym today 
And helped out with the housework instead

Would it be such a loss if I didn't what's app my best friend on his birthday, 
And turned up on his doorstep with a cake instead

Would it be such a loss if I did my colleague's work, 
And didn't care if he got the credit instead 

Would it be such a loss if didn't talk on the phone while crossing the road 
And helped someone across instead

Would it be such a loss if I didn't care how I looked, 
And cared how I behaved instead

Would it be such a loss if I didn't do what I do each day,
And lived life just the way it's meant to be...
https://www.facebook.com/sameerbhanushali

Who would you choose?

Who Would You Choose ?

One day, during an evening class for adults, the psychology Teacher entered the class and told his students, “Let’s all play a game!” “What Game?” asked the students. The Teacher asked one of the students to volunteer. A lady named Aliza came forward.

The Teacher asked her to write about 30 names of most important people in her life on blackboard. Aliza wrote her family members names and relatives names, friends names, her colleagues names and her neighbors names.

The Teacher told her “Please erase 3 names from the list that you consider most unimportant”. Aliza erased names of her colleagues. The Teacher again told her to delete 5 more names. Aliza did as the Teacher instructed and this time she erased her neighbor's names. This went on until there were just four names left on the blackboard.

Aliza now hesitated as the names left were of her mother, father, husband and her son... The entire class became silent and they realized that this wasn’t a game anymore for Aliza. She had to make the difficult choice.

The Teacher told her to delete two more names. Eliza unwillingly deleted her parents names. “Please delete one more” said the professor. Aliza became very nervous and with trembling hands she deleted her son’s name. Aliza cried out painfully...

The Teacher told Aliza to take her seat. And after a while asked her why she didn’t choose her parents or her son instead of her husband as the parents are the ones that nurtured her and the son is the one she gave birth to while she could find another husband. “Why is your husband the most important for you?” He asked.

It was totally quiet in the class, everyone was curious to know her response. Aliza calmly and slowly said, “One day my parents will pass away before me. Surely, my son will also leave me when he grows old for his studies or business or whatever reason. The only one who I truly share my entire life with, is my Husband”. All the students stood up and applauded for her in a great excitement.

We meet many people in our lives. They come and they go. Some stay for a while, some stay forever. Respect every relation, but know the priorities.

(PS: If it were to be a man in place of Aliza would he choose his wife and give the same reasons as Aliza did?)

Well, who would you choose if you were in Aliza’s place?

" जीवन साथी "

एक कॉलेज में " Happy Married Life " के ऊपर एक

Workshop हो रही थी, जिसमे कुछ

शादीशुदा Couple हिस्सा ले रहे थे। जिस समय

प्रोफेसर मंच पर आते है तो वो नोट करते है कि सभी

पति- पत्नी आपस में शादी पर जोक कर

रहे होते है और हँस रहे होते है .......

ये देख कर प्रोफेसर ने कहते है कि चलो पहले एक Game

खेलते है... उसके बाद हम अपने विषय पर बातें करेंगे।

सभी खुश हो गए और कहा कौनसा Game ? ? ?

प्रोफ़ेसर ने एक शादी शुदा लड़की को खड़ा

किया और कहा कि तुम ब्लेक बोर्ड पे तुम्हे जो सबसे

अजीज और तुम्हारे सबसे नजदीक हो

ऐसे कुछ लोगो के 25- 30 नाम लिखो...

लड़की ने पहले तो अपने परिवार के लोगो के नाम लिखे

फिर अपने सगे सम्बन्धी, दोस्तों,पडोसी

और सहकर्मियों के नाम लिख दिए...

अब प्रोफ़ेसर ने उसमे से कोई भी कम पसंद हो वैसे 5

नाम मिटाने को कहा... लड़की ने अपने सहकर्मियों के

नाम मिटा दिए...

फिर प्रोफ़ेसर ने और 5 नाम मिटाने को कहा... लड़की

ने थोडा सोच के अपने पड़ोसियो के नाम मिटा दिए...

अब प्रोफ़ेसर ने और 10 नाम मिटाने को कहा... लड़की

ने अपने सगे सम्बन्धी और दोस्तों के नाम मिटा दिए...

अब बोर्ड पर सिर्फ 4 नाम बचे थे जो उसके मम्मी-

पापा, पति और बच्चे का नाम था..

अब प्रोफ़ेसर ने कहा इसमें से और 2 नाम मिटा दो...

लड़की असमंजस में पड गयी बहुत

सोचने के बाद बहुत दुखी होते हुए उसने अपने

मम्मी- पापा का नाम मिटा दिया...

सभी लोग स्तब्ध और शांत थे क्योकि वो जानते थे कि

ये गेम सिर्फ वो लड़की ही

नहीं खेल रही थी उनके

दिमागों में भी यही सब चल रहा था।

अब सिर्फ 2 ही नाम बचे थे... पति और बेटे का...

प्रोफ़ेसर ने कहा और एक नाम मिटा दो...

लड़की अब सहमी सी रह

गयी... बहुत सोचने के बाद रोते हुए अपने बेटे का नाम

काट दिया...

प्रोफ़ेसर ने अब उस लड़की को कहा तुम

अपनी जगह पर जाके बैठ जाओ...

और सभी की तरफ गौर से देखा...और

पूछा- क्या कोई बता सकता है कि ऐसा क्यों हुआ कि सिर्फ पति का

ही नाम बोर्ड पर रह गया।

कोई भी जवाब नहीं दे पाया...

सभी मुँह लटका के बैठे थे...

प्रोफ़ेसर ने फिर उस लड़की को खड़ा किया और कहा...

ऐसा क्यों ! जिसने तुम्हे जन्म दिया और पाल पोस के इतना बड़ा किया

उनका नाम तुमने मिटा दिया... और तो और तुमने अपनी

कोख से जिस बच्चे जन्म दिया उसका भी नाम तुमने

मिटा दिया ????

तो लड़की ने सुबकते हुए जवाब दिया कि अब

मम्मी- पापा बूढ़े हो चुके है और कुछ साल के बाद

शायद वो मुझे और इस दुनिया को छोड़ के चले जायेंगे और मेरा बेटा

जब बड़ा हो जायेगा तो जरूरी नहीं कि वो

शादी के बाद भी मेरे साथ ही रहे।

पर मेरे पति जब तक मेरी जान में जान है तब तक मेरा

आधा शरीर बनके मेरा साथ निभायेंगे इस लिए मेरे लिए

सबसे अजीज मेरे पति है...

प्रोफ़ेसर और बाकी स्टूडेंट ने तालियों की

गूंज से लड़की को सलामी

दी......

प्रोफ़ेसर ने कहा तुमने बिलकुल सही कहा कि तुम

और सभी के बिना रह सकती हो पर

अपने आधे अंग अर्थात जीवन साथी

अर्थात अपने पति के बिना नहीं रह सकती हो...

तो आप सभी सज्जनों एवं देवियों, ध्यान दे कि मजाक

मस्ती तक तो ठीक है पर हर इंसान का

अपना जीवन साथी ही इस

जीवन में उसको बाकि सब लोगो से ज्यादा

अजीज होता है ...........

यह बात आप लोग भी कभी मत भूलना.

Potato, Egg and Coffee

Once a daughter complained to her father that her life was miserable and full of problems. She was tired of fighting and struggling all the time. It seemed just as one problem was solved, another one soon followed.

Her father, a Chef, took her to the kitchen. He filled three pots with water and placed each on a high fire. Once the three pots began to boil, he placed potatoes in one pot, eggs in the second pot and ground coffee beans in the third pot.

After twenty minutes he turned off the burners and put the potatoes and eggs in separate bowls and poured the coffee in a cup. Turning to her he asked “Daughter, what do you see?”

“Potatoes, eggs and coffee,” she hastily replied.

“Look closer,” he said, “and touch the potatoes.”

She did and noticed that they were soft. He then asked her to take an egg and break it. After pulling off the shell, she observed the hard-boiled egg. Finally, he asked her to sip the coffee. Its rich aroma brought a smile to her face.

“Father, what does this mean?” she asked.

He then explained that the potatoes, the eggs and coffee beans had each faced the same adversity – the boiling water.

However, each one reacted differently to the situation.

The potato went in strong, hard but in boiling water, it became soft and weak.

The egg was fragile, with the thin outer shell protecting its liquid interior until it was put in the boiling water. Then the inside of the egg became hard.

However, the ground coffee beans were unique. After they were exposed to the boiling water, they changed the water itself and created a new liquid.

“Which are you,” he asked his daughter. “When adversity knocks on your door, how do you respond? Are you a potato, an egg, or a coffee bean? “

Attitude to face the problem matters. You can either let the problem change you completely or you can change the problematic situation into a favourable opportunity.

What you are ?
Potato... Egg or Coffee ?

Triple Filter Test

In ancient India, One day a person met the great Chanakya,  and said, "Do you know what I just heard about your friend?"

"Hold on a minute," Chanakya replied.
"Before telling me anything I'd like you to pass a little test.
It's called the Triple Filter Test."
"Triple filter?"
"That's right," Chanakya continued.
"Before you talk to me about my friend, it might be a good idea to take a moment and filter what you're going to say.
That's why I call it the triple filter test.

The first filter is Truth.
Have you made absolutely sure that what you are about to tell me is true?"
"No," the man said, "actually I just heard about it and..."
"All right," said Chanakya.
"So you don't know if it's true or not.
Now let's try the second filter, the filter of Goodness.
Is what you are about to tell me about my friend something good?"
"No, on the contrary..."
"So," Chankaya continued, "you want to tell me something bad about him, but you're not certain it's true.
You may still pass the test though, because there's one filter left, the filter of Usefulness.
Is what you want to tell me about my friend going to be useful to me?"
"No, not really."

"Well," concluded chankaya, "if what you want to tell me is neither True nor Good nor even Useful, why tell it to me at all ? Why ?? Don't waste my time n energy!
Be positive, use your time for self development and for the benefit of society!"
_______________________
Use this triple filter each time you hear "loose talk" about any of your near and dear ones.👍

Be Unique....

Be Unique

स्वर्गलोक की करेंसी

जरूर पढे
~"मेरा सपना"~

कल रात मैंने एक "सपना" देखा.
सपने में मैं और मेरी Family शिमला घूमने गए.!!
हम सब शिमला की रंगीन वादियों में कुदरती नजारा देख रहे थे.!! जैसे ही हमारी Car Sunset Point की ओर निकली... अचानक गाडी के Break फेल हो गए और हम सब करीबन 1500 फिट गहरी खाई में जा गिरे.!!
मेरी तो on the spot Death हो गई.

जीवन में कुछ अच्छे कर्म किये होंगे इसलिये यमराज मुझे स्वर्ग में ले गये.

देवराज इंद्र ने मुस्कुराकर मेरा स्वागत किया.!! मेरे हाथ में Bag देखकर पूछने लगे
इसमें क्या है.?

मैंने कहा इसमें मेरे जीवन भर
की कमाई है, पांच करोड़ रूपये हैं ।  इन्द्र ने SVG 6767934 नम्बर के Locker की ओर इशारा करते हुए कहा- आपकी अमानत इसमें रख
दीजिये.!!

मैंने Bag रख दी.!!
मुझे एक Room भी दिया.!!
मैं Fresh होकर Market में
निकला.!! देवलोक के Shopping मॉल मे अदभूत वस्तुएं देखकर मेरा मन ललचा गया.

मैंने कुछ चीजें पसन्द करके Basket में डाली, और काउंटर पर जाकर उन्हें हजार हजार के करारे नोटें देने लगा.
Manager ने नोटों को देखकर कहा यह करेंसी यहाँ नहीं चलती.!!

यह सुनकर मैं हैरान रह गया.!!
मैंने इंद्र के पास Complaint की इंद्र ने मुस्कुराते हुए कहा कि आप व्यापारी होकर इतना भी नहीं जानते? कि आपकी करेंसी बाजु के मुल्क पाकिस्तान, श्रीलंका और बांगलादेश में भी नही चलती.?
और आप मृत्यूलोक की करेंसी स्वर्गलोक में चलाने की मूर्खता कर रहे हो.!! यह सब सुनकर मुझे मानो साँप सूंघ गया.!!

मैं जोर जोर से दहाड़े मारकर रोने लगा और परमात्मा सेदरखास्त करने लगा, हे भगवान् ये क्या हो गया ? मैंने कितनी मेहनत से ये पैसा कमाया ?
दिन नही देखा, रात नही देखा, पैसा कमाया.!! माँ बाप की सेवा नही की, पैसा कमाया बच्चों की परवरीश नही की, पैसा कमाया! पत्नी की सेहत की ओर ध्यान नही दिया, पैसा कमाया.!!

रिश्तेदार, भाईबन्द, परिवार और यार दोस्तों से भी किसी तरह की हमदर्दी न रखते हुए पैसा कमाया.!!
जीवन भर हाय पैसा हाय पैसा किया. ना चैन से सोया, ना चैन से खाया.. बस, जिंदगी भर पैसा कमाया.!
और यह सब व्यर्थ गया..
हाय राम, अब क्या होगा ??

इंद्र ने कहा,-
रोने से कुछ हासिल होने वाला नहीं है. जिनजिन लोगोने यहाँ जितना भी पैसा लाया,सब रद्दी हो गया.

जमशेद जी टाटा के 55 हजार करोड़ रूपये, बिरला जी के 47 हजार करोड़ रूपये, धीरू भाई अम्बानी के 29 हजार करोड़ अमेरिकन डॉलर.. सबका पैसा यहां पड़ा है.!!

मैंने इंद्र से पूछा-
फिर यहां पर कौनसी करेंसी चलती है?

इंद्र ने कहा :
धरती पर अगर कुछ अच्छे कर्म किये है.जैसे किसी दुखियारे को मदद की, किसी रोते हुए को हसाया, किसी गरीब बच्ची की शादी कर दी, किसी अनाथ बच्चे को पढ़ा लिखा कर काबिल बनाया. किसी को व्यसनमुक्त किया.किसी अपंग स्कुल, वृद्धाश्रम या मंदिरों में दान धर्म किया..
ऐसे पूण्य कर्म करने वालों को यहाँ पर एक Credit Card मिलता है.
और उसे वापर कर आप यहाँ स्वर्गीय सुख का उपभोग ले सकते है.!!

मैंने कहा भगवन, मुझे यह पता नहीं था. इसलिए मैंने अपना जीवन व्यर्थ गँवा दिया.!!

हे प्रभु,
मुझे थोडा आयुष्य दीजिये.और मैं गिड़गिड़ाने लगा.!!  इंद्र को मुझ पर दया आ गई.!!

इंद्र ने तथास्तु कहा और मेरी नींद खुल गयी. मैं जाग गया....
अब मैं वो दौलत कमाऊँगा जो वहाँ चलेगी.

यह कहानी अपने दोस्तों को भी शेयर करे। अच्छा लगेगा...🙏

Pray when it's calm

Story of about a Captain who skippered a boat taking tourists to Islands.

On one trip, the boat was full of young people. They laughed at the old captain when they saw him say a prayer before sailing out, because the day was fine and the sea was calm.

However they weren't long at sea when a storm suddenly blew up and the boat began to roll & pitch violently. The terrified passengers came to the captain and asked him to join them in prayer.

But he replied, "I say my prayers when it's calm. When it's rough I attend to my ship."

A lesson for us... :

If we cannot seek God in quiet moments of our lives; we are not likely to find Him when trouble strikes❗

Give without expecting. Karna & Arjunaa

Once Krishna and Arjuna were walking towards a village. Arjuna was pestering Krishna, asking him why Karna should be considered an unparallelled Donor & not him ?

Krishna, turned two mountains into gold.

Then said,  "Arjuna, distribute these two gold mountains among villagers, but you must donate every bit of it ".

Arjuna went into the village, and proclaimed he was going to donate gold to every villager, and asked them to gather near the mountain. The villagers sang his praises and Arjuna walked towards the mountains with a huffed up chest.

For two days and two nights Arjuna shovelled gold from the mountain and donated to each villager. The mountains did not diminish in the slightest.

Most villagers came back and stood in queue within minutes. Now Arjuna was exhausted, but not ready to let go of his  Ego, told Krishna he couldn't go on any longer without rest.

Then Krishna called Karna and told him to donate every bit of the two gold mountains.

Karna called the  villagers,  and said "Those two Gold mountains are yours. " and walked away.

Arjuna sat dumbfounded. Why hadn't this thought occurred to him?

Krishna smiled mischievously and told him "Arjuna, subconsciously, you were attracted to the gold, you regretfully gave it away to each villager, giving them what you thought was a generous amount. Thus the size of your donation to each villager depended only on your imagination.

Karna holds no such reservations. Look at him walking away after giving away a fortune, he doesn't expect people to sing his praises, he doesn't even care if people talk good or bad about him behind his back. That is the sign of a man already on the path of enlightenment".

Giving with an Expectation of a Return in the form of a Compliment or Thanks is not a Gift, then it becomes a Trade.

Give without expecting anything in Return.

Givers Gain 👌

બીજાને ખુશ કરવા એ સૌથી મોટુ સુખ છે

આ લેખ વાંચતા માત્ર 1 મિનિટ લાગશે અને તમારો વિચાર બદલાઇ જશે.

બે પુરુષો ગંભીરપણે બીમાર હતા અને બેઉને એક જ રુમમાં રાખ્યા હતાં..
એક માણસને તેના ફેફસામાંના પ્રવાહી કચરાના નિકાસ માટે દર બપોરે એક કલાક માટે તેમના પલંગ માં બેઠા થવાની પરવાનગી આપવામાં આવી હતી.
રૂમમાં ફક્ત એકજ બારી હતી અને તેની પાસે આ ભાઇનો પલંગ હતો.
જ્યારે બીજા માણસને હંમેશા લાંબા થઇને સૂતાં જ રહેવું પડતું.
આ બન્ને કલાકો સુધી વાતો કર્યા કરતા.તેઓ તેમના પત્ની, પરિવાર, ઘર, નોકરી, તેઓ વેકેશનમાં ક્યાં ક્યાં ફરવા જતા વગેરે વિશે વાતો કરતાં ..
દરરોજ બપોરે, જ્યારે પહેલો માણસ બેઠો થતો ત્યારે બેઠા બેઠા બીજાં દર્દી ને બારીની બહારની દુનિયાં નું વર્ણન કરતાં સમય પસાર કરતો. બપોરનો આ એક કલાક બીજા માણસ માટે જાણે જીવંત બની જતો અને તેની દુનિયા હોસ્પિટલનાં રૂમ સુધી સિમિત ન રહેતા બહારનાં વિશ્વ સુધી પહોંચતી...
"બારીની બહાર એક સુંદર બગીચો અને તળાવ છે. તળાવમાં બતક અને હંસ રમે છે. બીજી તરફ બાળકો કાગળની હોડી બનાવીને રમે છે. વિવિધ રંગના ફુલો વચ્ચે પ્રેમી યુગલો હાથમાં હાથ નાખીને ચાલી રહ્યા છે અને દૂર ક્ષિતિજ સુધી વિશાળ આકાશનું નયનરમ્ય દ્શ્ય નજરે ચડે છે..." પહેલો માણસ જ્યારે આવું વર્ણન કરતો ત્યારે બીજો માણસ પોતાની આંખો બંધ કરીને કલ્પનામાં આ બધુ નિહાળતો.
એક ઉષ્માભરી બપોરે પહેલા માણસે નજીકથી પસાર થતી પરેડનું વર્ણન કર્યુ જોકે બીજા માણસને પરેડ બેન્ડનો અવાજ સંભળાતો નહોતો પરંતુ તે પોતાની કલ્પનામાં આ દ્શ્ય જોઇ શકતો હતો.
આ રીતે દિવસો અને મહિનાઓ પસાર થવા લાગ્યા....

એક દિવસ સવારે,નર્સ તેમના સ્નાન માટે પાણી લાવ્યા અને જોયું તો પહેલી વ્યક્તિ ચિર નિદ્રામાં પોઢી ગઇ હતી પલંગ પર ફક્ત તેનું ફક્ત નિર્જીવ શરીર પડ્યું હતું.
નર્સને અત્યંત દુખ થયું અને હોસ્પિટલ એટેન્ડન્ટ્સને બોલાવી શરીર લઇ જવા માટે કહેવામાં આવ્યુ.
બારી પાસેનો પલંગ ખાલી પડયો!
થોડા દિવસો પછી...બીજા વ્યક્તિએ પોતાને બારી પાસેનાં પલંગ પર ખસેડવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી. નર્સે પણ ખુશી ખુશી તેમને ત્યાં ખસેડવાની વ્યવસ્થા કરી અને જતાં રહ્યા.
હવે આ વ્યક્તિ એ ધીમે ધીમે, થોડું કષ્ટ કરીને, બારી પાસે બેઠાં થવાની કોશિશ કરી. એક હાથની કોણી કોણી ટેકવી તેમણે બહારની વાસ્તવિક દુનિયાનો પ્રથમ દેખાવ લેવા માટે પોતાની નજર ફેરવી અને જોયું તો શું?
બારીની સામે ફક્ત એક દિવાલ હતી. તેને કઇ સમજાયું નહીં. તેણે નર્સને પુછ્યું પહેલો વ્યક્તિ શા માટે બારીની બહાર અદ્ભુત વસ્તુઓનું વર્ણન્ કરતો? - જ્યારે અહીં તો ખાલી દિવાલ જ છે!
નર્સે કહ્યું "પેલો માણસ અંધ હતો અને આ દિવાલ પણ જોઈ ન શકતો, તે તો ફક્ત તમને પ્રોત્સાહિત કરવા માગતો હતો!"

ઉપસંહાર:
બીજાને ખુશ કરવા એ સૌથી મોટુ સુખ છે પછી આપણી પરિસ્થિતિ ગમે તે હોય! દુઃખ વહેંચવાથી અડધુ થાય છે, અને સુખ વહેંચવાથી બમણું થાય છે. તમને સમૃદ્ધિનો અનુભવ કરવો હોય તો તે વસ્તુઓની ગણતરી કરો જે તમારી પાસે છે અને પૈસાથી ખરીદી નથી શકાતી!"
આજ તો સૌગાદ છે તેથી જ તો તેને "Present" કહેવાય છે.
મિત્રો સાથે શેર કરો... તમે પણ ઓછામાં ઓછું એક જીવન તો બદલી જ શકો છો

સ્પૉર્ટસ કારને બદલે રામાયણ

સ્પૉર્ટસ કારને બદલે રામાયણ:

ખૂબ જ હોંશિયાર એવો અતિશ્રીમંત ઘરનો એક નવયુવક કૉલેજના અંતિમ
વરસની પરીક્ષાની તૈયારી કરી રહ્યો હતો.
એના પિતા એ વિસ્તારના સૌથી ધનવાન અને પ્રતિષ્ઠિત ઉદ્યોગપતિ હતા.
એના પિતાએ પૂછયું કે :પરીક્ષાની તૈયારીઓ કેવી ચાલે છે ?
દીકરાએ જવાબ આપ્યો કે કદાચ યુનિવર્સિટીમાં પ્રથમ નંબર આવી જાય તો પણ નવાઈ નહીં.
બાપ આ સાંભળીને ખૂબ ખુશ થયો. થોડી વાર પછી એ યુવકે ફરી પૂછ્યું કે, ‘પિતાજી, જો મારો પ્રથમ નંબર આવે તો ફલાણા શૉરૂમમાં રાખવામાં આવેલી હોન્ડાની નવી સ્પોર્ટસ
કાર મને ભેટમાં આપશો ખરા ?’
બાપે હા પાડી. એના માટે તો આવી કારની ખરીદી એ રમતવાત હતી. પેલો યુવક ખૂબ રાજી થઈ ગયો. એ કાર ખરેખર તો એના માટે ડ્રીમ કાર હતી.
એનો વાંચવાનો ઉત્સાહ અનેક ગણો વધી ગયો. મહેનતુ અને હોશિયાર તોએ હતો જ. રોજ કૉલેજથી આવતાં જતાં એ પેલા શૉ-રૂમ પાસે ઊભો રહી હોન્ડા-સ્પૉર્ટસ-કારને બેક્ષણ જોઈ લેતો.થોડા દિવસો પછી જ આ કારના સ્ટિયરિંગ પર પોતાની આંગળીઓ ફરતી હશે એ વિચારમાત્ર એને રોમાંચિત કરી દેતો. 

એની પરીક્ષા ખૂબ જ સરસ રહી. યુનિવર્સિટીમાં એ પ્રથમ આવ્યો છે એવી જાણ થતાં જ એણે કૉલેજ પરથી પોતાના પિતાને ફોન કરી દીધો. પોતાની ભેટની વાત પણયાદ કરી. ઘર નજીક એ ઘરે પહોંચ્યો. કમ્પાઉન્ડનો દરવાજો ખોલીને આંગણામાં એણે નજર નાખી, પણ પેલી કાર ક્યાંય દેખાઈ નહીં. એ થોડોક નિરાશ અને ઉદાસ થઈ ગયો.
કદાચકારની ડિલિવરી પછી લેવાની હશે તેમ વિચારીને એ ઘરમાં દાખલ થયો. નોકરે એને આવીને કહ્યું કે શેઠ સાહેબ એમના રૂમમાં એના આવવાની રાહ જુએ છે. દોડતો એ પિતાજીના રૂમમાં પહોંચ્યો.
એના પિતાજી જાણે એના આવવાની રાહ જ જોઈ રહ્યા હોય તેવું લાગ્યું. એના આવતાં જ
એમણે ઊભા થઈ એ યુવકને ગળે વળગાડ્યો. અમીર બાપનો દીકરો હોવા છતાં બાપના પૈસે તાગડધિન્ના કરવાને બદલે દિલ દઈને ભણવાવાળા દીકરા માટે એમને કેટલું બધું ગૌરવ છે એવું પણ કહ્યું. 

પછી સુંદરકાગળમાં વીંટાળેલું એક નાનકડું બૉક્સ એને આપીને કહ્યું ; ‘દીકરા, આમજ આગળ વધતો રહે એવા મારા આશીર્વાદ છે. આ લે તારા માટે મારા તરફથી ઉત્તમ ભેટ !’ એટલું કહી બૉક્સ દીકરાના હાથમાં આપી તેઓપોતાના કામે જવા નીકળી ગયા.
પિતાના ગયા પછી દીકરાએ બૉક્સ ખોલ્યું. જોયું તો એમાં પાકા પૂઠાંવાળું સોનેરી અક્ષરોથી લખાયેલું રામાયણ હતું. રામાયણ બંને હાથમાં પકડીને એ થોડી વાર એની સામે જોઈ રહ્યો. એને અત્યંત ગુસ્સો આવ્યો. રામાયણ એમ જ ટેબલ પર મૂકીનેએ વિચારમાં પડી ગયો. ઘરમાં અઢળક પૈસો હોવાછતાં પોતાની એક જ માગણી પૂરી કરવામાં બાપનો જીવ ન ચાલ્યો એ વાત એને હાડોહાડ કોરી ખાતી હતી.
સ્પોર્ટસ કાર અપાવવાની હા પાડ્યા પછી પણ પિતાનો જીવ ન ચાલ્યો એનું એને ખૂબ જ લાગી આવ્યું.
એ પોતે પણ સ્વમાની હતો. એટલે બીજી વખત પિતા પાસે માગવાનો કે એમને યાદ અપાવવાનો તો સવાલ જ નહોતો પેદા થતો. ઘણો વખત વિચાર કર્યા પછી એણે કાગળ લીધો. એમાં ટૂકમાં એટલું જ લખ્યું કે, ‘પૂજ્ય પિતાજી,
સ્પૉર્ટસ કારને બદલે રામાયણ આપવામાં આપનો કોઈ શુભ ઈરાદો જ હશે
એમ માનું છું. પણ મારે સ્પૉર્ટસકાર જોઈતી હતી. હું ઘરેથી જાઉં છું. ક્યાં જાઉં છું તે નહીં કહું.
જ્યારે તમારી સમકક્ષ પૈસાદાર બની જઈશ ત્યારે જ હવે તમને મોં બતાવીશ.
એ જ… પ્રણામ.’
ચિઠ્ઠી રામાયણના બૉક્સ પર મૂકી એ ઘરેથી નીકળી ગયો.

વરસો વીતી ગયાં. યુવકનાં નસીબ ખૂબ સારાં હતાં. મહેનતુ અને હોશિયાર તો એ હતો એટલે એણે જે બિઝનેસ શરૂ કર્યો તેમાં તેને અણધારી સફળતામળી અને એ અતિશ્રીમંત બની ગયો. સુંદર મજાનું ઘર બનાવી એણે લગ્ન પણ કરી લીધાં. વચ્ચે વચ્ચે એને પોતાના પ્રેમાળ પિતા યાદ આવી જતા.પરંતુ એ પ્રેમાળ ચહેરા પાછળ રહેલો કંજૂસ માણસનો ચહેરો એને તરત જ દેખાતો. માતાના મૃત્યુ પછી પોતે
આટલા વરસમાં એક સ્પોર્ટસ-કાર જ માગી અને અઢળક પૈસો હોવા છતાં એના પિતાએ કારને બદલે ફિલૉસૉફી ઝાડવા ફકત રામાયણ જ આપ્યું, એ યાદ આવતાં જ એનું મન કડવાશથી ભરાઈ જતું.
પરંતુ એક દિવસ વહેલી સવારથી જ ન જાણે કેમ એને એના પિતાની યાદ ખૂબ જઆવતી હતી. હવે તો એ ઘણા વૃદ્ધ પણ થઈ ગયા હશે. કંઈ નહીં તો એમની સાથે વાત તો કરવી જ જોઈએ. વૃદ્ધ માણસોને સંતાનોના અવાજથી પણ શાતા વળતી હોય છે. 

પિતા સાથે ફોન પર વાત કરવાની એને અતિતીવ્ર ઈચ્છા થઈ આવી. આમેય સમયની સાથે દરેક ગુસ્સાનું કારણ નાનું થતું જાય છે અને એકાદ દિવસ એવો પણ આવે કે માણસને એમ થાય કે, ‘અરે ! આવા નાનાઅને વાહિયાત કારણ માટે આપણે આટલા બધા ગુસ્સે થયા હતા ?!’ આવું જકંઈક એ યુવાનની સાથે બની રહ્યું હતું. એણે ફોન લઈ પોતાના ઘરનો નંબર ઘુમાવ્યો.સામા છેડે જ્યારે કોઈએ ફોન ઊંચક્યો ત્યારે એના ધબકારા ખૂબ વધી ગયા હતા.પિતાજી સાથે પોતે કઈ રીતે વાત કરી શકશે એની અવઢવ સાથે એણે ‘હેલો !’ કહ્યું. પણ એને નિરાશા સાંપડી. સામા છેડે એના પિતાજી નહોતા પણ ઘરનો નોકર હતો.
નોકરે કહ્યું કે : ‘શેઠ સાહેબ તો અઠવાડિયા પહેલાં અવસાન પામ્યા. તમે પોતાનું સરનામું જણાવેલ નહીં એટલે તમને જાણ શી રીતે કરી શકાય ? પણ મરતાં સુધી તમને યાદ કરીને રડતા હતા. એમણે કહેલું કે તમારો ફોન ક્યારેય પણ આવે તો તમને બધો કારોબાર સંભાળવા બોલાવી લેવા. એટલે તમે આવી જાવ !’

પેલા યુવક પર તો જાણે વજ્રઘાત થયો.

પોતાના પિતાને એમની છેલ્લી ક્ષણોમાં પણ મળી ન શકાયું એ વાતની વેદનાએ એના હૈયાને વલોવી નાખ્યું. પણ હવે શું થાય ?
પોતાના ઘરે પાછા જવાની ઈચ્છા સાથે એણે સહકુટુંબ વતન તરફપ્રયાણ કર્યું. ઘરે આવીને સીધો જ એપોતાના પિતાના રૂમમાં ગયો.
એમની છબી સામે ઊભા રહેતાં જ એની આંખો વરસી પડી. થોડી વાર આંખો બંધ કરીને એ એમ જ ઊભો રહ્યો. પછી પોતાના રૂમમાં આવ્યો. એવામાં એની નજર પોતાના ટેબલ પર પડેલ સોનેરી અક્ષરવાળા રામાયણ પર પડી, આ એ જ રામાયણ હતું જેના કારણે એણે ઘર છોડ્યું હતું. એના મનમાંથી પિતાજી માટેની બધી જ કડવાશ ગાયબ થઈ ગઈ હતી. એણે રામાયણ હાથમાં લઈ ખોલ્યું. પ્રથમ પાના પર જ એના પિતાએ
લખ્યું હતું:
‘હે ભગવાન ! મારા દીકરા જેવા ઉત્તમ સંતાનને ભેટ કઈ રીતે આપવી તે તું મને શિખવાડજે. એણે માગેલ વસ્તુઓ સાથે એને ઉત્તમ સંસ્કારોનો વારસો પણ આપી શકું એવું કરજે.’
એ યુવકને આજે પોતાના પિતાએ લખેલ આ
શબ્દો રામાયણના શબ્દો જેટલા જ મહાન લાગ્યા. એ શબ્દોને ચૂમવા એણે રામાયણને હોઠે લગાડ્યું. એ જ વખતે એનાં પાનાંઓ વચ્ચે ક્યાંક છુપાયેલ એક નાનકડું કવર નીચે જમીન પર પડ્યું.
પેલા યુવાને એ કવર ખોલ્યું. એમાં હોન્ડા સ્પૉર્ટસ- કારની ચાવી અને સંપૂર્ણ ચૂકતે લખેલું પેલા શૉ-રૂમનું બિલ હતું. એના પર
તારીખ હતી : એ પ્રથમ નંબરે પાસ થઈને આવ્યો હતો એ જ દિવસની….!
કંઈ કેટલીય વાર સુધી એ નીચે બેસી રહ્યો. પછી હૃદય ફાટી જાય એટલું બધું રડ્યો. ધ્રુસકે ધ્રુસકે. એ પછી કલાકો સુધી સૂનમૂન બની એ પોતાનાપિતાજીની છબી સામે જોતો રહ્યો..
ભેટ આપણે ધારીએ એ રીતે મળે તો જ આપણે એનો સ્વીકાર કરીએ એ તો કેવું ? વડીલો તો ઠીક, ભગવાન તરફથી જુદી જુદી રીતે પૅકિંગ કરાયેલ આવી કેટલી બધી ભેટોનો આપણે અસ્વીકાર કરતાં હોઈશું ? કારણ એક જ કે આપણી ધારણા પ્રમાણે એનું પૅકિંગ થયું નથી હોતું.
બસ ! એટલું જ !!
PARENTS ARE ALWAYS GREAT.

Man, Gid and suitcase

A man died...

When he realized it, he saw God coming closer with a suitcase in his hand.

Dialogue between God and the Dead Man:

God: Alright son, it’s time to go

Man: So soon? I had a lot of plans...

God: I am sorry but, it’s time to go

Man: What do you have in that suitcase?

God: Your belongings

Man: My belongings? You mean my things... Clothes... money...

God: Those things were never yours, they belong to the Earth

Man: Is it my memories?

God: No. They belong to Time

Man: Is it my talent?

God: No. They belong to Circumstance

Man: Is it my friends and family?

God: No son. They belong to the Path you travelled

Man: Is it my wife and children?

God: No. they belong to your Heart

Man: Then it must be my body

God: No No... It belongs to Dust

Man: Then surely it must be my Soul!

God: You are sadly mistaken son. Your Soul belongs to me.

Man with tears in his eyes and full of fear took the suitcase from the God's hand and opened it...

Empty...

With heartbroken and tears down his cheek he asks God...

Man: I never owned anything?

God: That’s Right. You never owned anything.

Man: Then? What was mine?

God: your MOMENTS.
Every moment you lived was yours.

Life is just a Moment.

Live it...
Love it...
Enjoy it...😊

www.sameerbhanushali.com

What is BHAKTI ? -^-

What is BHAKTI❓❓

When BHAKTI enters FOOD
            it becomes PRASAD

When BHAKTI enters HUNGER
             it becomes a FAST

When BHAKTI enters WATER
            it becomes CHARANAMRIT

When BHAKTI enters TRAVEL
             it becomes a PILGRIMAGE

When BHAKTI enters MUSIC
             it becomes KIRTAN

When BHAKTI enters a HOUSE
            it becomes a TEMPLE

When BHAKTI enters ACTIONS
            it becomes SERVICES

When BHAKTI enters in WORK it becomes KARMA

AND

When BHAKTI enters a MAN
            he becomes HUMAN
           
PLEASE ADD BHAKTI TO EVERYTHING AND BE SUCCESSFUL🌻🌻🌻

भकित एटले शु ???

ज्यारे भकित खोराक माँ प्रवेशे छे
                                        त्यारे ते "प्रसाद" बने छे
ज्यारे भकित भूख माँ प्रवेशे छे
                                        त्यारे ते "उपवास" बने छे
ज्यारे भकित पाणी माँ प्रवेशे छे
                                        त्यारे ते "चर्णामृत" बने छे
ज्यारे भकित प्रवास माँ थाय छे
                                        त्यारे ते "जात्रा" बने छे
ज्यारे भकित संगीत माँ प्रवेशे छे
                                        त्यारे ते "भजन-कीर्तन" बने छे
ज्यारे भकित घर माँ प्रवेशे छे
                                        त्यारे ते "मंदिर" बने छे
ज्यारे भकित कामकाज माँ प्रवेशे छे
                                        त्यारे ते "कर्म" बने छे
अने
ज्यारे भकित माणस माँ प्रवेशे छे
                                        त्यारे ते "सज्जन" बने छे
आम जीवन ना तमाम क्षेत्रो माँ तमाम कार्यो
                              भकित थी करो अने सफलता मेळवो ।

जय श्री ओधवराम 🙏🙏

कलाकार और मच्छरदानी

एक कलाकार था....
उसके घर पर बहुत मच्छर हो गये, तो उनसे परेशान होकर उसने मच्छरदानी लगानी शुरू की, अब हुआ यूँ कि, भाई साहब की मच्छरदानी में एक छेद हो गया....

अब उसमें से मच्छर अन्दर आते और काटते, सो तकलीफ जस की तस रही....

सिलाई करना आता नहीं था, अब करे तो करे क्या??
आखिर उसके कलाकार दिल ने एक उपाय ढूंढ ही निकाला, उसने उस छेद के सामने एक और छेद कर दिया....
और एक छोटी पाइप लेकर आरपार रख दी,  अब मच्छर एक छेद में से जाते दुसरे में से बाहर.

ये कहानी तो यहाँ पूरी हो गयी||

लेकिन काश हम भी अपने दिमाग में एक ऐसी खिड़की रख सकें,
एक ऐसी आरपार वाली पाइप रख सके....
हमें चुभने वाले, काटने वाले.... 
परेशान करनेवाले विचारोंको ऐसेही बायपास कर दे...
तो जीवन कितना सुन्दर हो..!

गौर से दो बार पढे✌

गौर से दो बार पढे✌

जिस दिन हमारी मोत होती है, हमारा पैसा बैंक में ही रहा जाता है।
*
जब हम जिंदा होते हैं तो हमें लगता है कि हमारे पास खच॔ करने को पया॔प्त धन नहीं है।
*
जब हम चले जाते है तब भी बहुत सा धन बिना खच॔ हुये बच जाता है।
*
एक चीनी बादशाह की मोत हुई। वो अपनी विधवा के लिये बैंक में 1.9 मिलियन डालर छोड़ कर गया। विधवा ने जवान नोकर से शादी कर ली। उस नोकर ने कहा -
"मैं हमेशा सोचता था कि मैं अपने मालिक के लिये काम करता हूँ अब समझ आया कि वो हमेशा मेरे लिये काम करता था।"

सीख?
ज्यादा जरूरी है कि अधिक धन अज॔न कि बजाय अधिक जिया जाय।
• अच्छे व स्वस्थ शरीर के लिये प्रयास करिये।
• मँहगे फ़ोन के 70% फंक्शन अनोपयोगी रहते है।
• मँहगी कार की 70% गति का उपयोग नहीं हो पाता।
• आलीशान मकानो का 70% हिस्सा खाली रहता है।
• पूरी अलमारी के 70% कपड़े पड़े रहते हैं।
• पुरी जिंदगी की कमाई का 70% दूसरो के उपयोग के लिये छूट जाता है।
• 70% गुणो का उपयोग नहीं हो पाता

तो 30% का पूण॔ उपयोग कैसे हो
• स्वस्थ होने पर भी निरंतर चैक अप करायें।
• प्यासे न होने पर भी अधिक पानी पियें।
• जब भी संभव हो, अपना अहं त्यागें ।
• शक्तिशाली होने पर भी सरल रहेँ।
• धनी न होने पर भी परिपूण॔ रहें।

बेहतर जीवन जीयें !!!
💮💮💮
काबू में रखें - प्रार्थना के वक़्त अपने दिल को,
काबू में रखें - खाना खाते समय पेट को,
काबू में रखें - किसी के घर जाएं तो आँखों को,
काबू में रखें - महफ़िल मे जाएं तो ज़बान को,
काबू में रखें - पराया धन देखें तो लालच को,
💮💮💮
भूल जाएं - अपनी नेकियों को,
भूल जाएं - दूसरों की गलतियों को,
भूल जाएं - अतीत के कड़वे संस्मरणों को,
💮💮💮
छोड दें - दूसरों को नीचा दिखाना,
छोड दें - दूसरों की सफलता से जलना,
छोड दें - दूसरों के धन की चाह रखना,
छोड दें - दूसरों की चुगली करना,
छोड दें - दूसरों की सफलता पर दुखी होना,
💮💮💮
🌟 यदि आपके फ्रिज में खाना है, बदन पर कपड़े हैं, घर के ऊपर छत है और सोने के लिये जगह है,
तो दुनिया के 75% लोगों से ज्यादा धनी हैं

🌟 यदि आपके पर्स में पैसे हैं और आप कुछ बदलाव के लिये कही भी जा सकते हैं जहाँ आप जाना चाहते हैं
तो आप दुनिया के 18% धनी लोगों में शामिल हैं

🌟 यदि आप आज पूर्णतः स्वस्थ होकर जीवित हैं
तो आप उन लाखों लोगों की तुलना में खुशनसीब हैं जो इस हफ्ते जी भी न पायें

🌟 यदि आप मैसेज को वाकइ पढ़ सकते हैं और समझ सकते हैं
तो आप उन करोड़ों लोगों में खुशनसीब हैं जो देख नहीं सकते और पढ़ नहीं सकते

🌟 जीवनके मायने दुःखोंकी शिकायत करनेमें नहीं हैं,
बल्कि हमारे निर्माता को धन्यवाद करने के अन्य हजारों कारणों में है!!!